Skip to content

Indukowana przez pembrolizumab poliradikuloneuropatia demielinizacyjna

3 miesiące ago

707 words

Pembrolizumab i niwolumab, dwa humanizowane przeciwciała przeciwko zaprogramowanemu receptorowi śmierci komórkowej (PD-1), zostały ostatnio zatwierdzone do leczenia czerniaka nieresekcyjnego lub przerzutowego i innych nowotworów. Zgłaszamy dwa przypadki ciężkiej demielinizującej poliradikuloneuropatii, które wystąpiły po leczeniu pembrolizumabem w przypadku zaawansowanego czerniaka.
Pacjentem była 45-letnia kobieta leczona pembrolizumabem (2 mg na kilogram masy ciała co 3 tygodnie) z powodu nieoperacyjnego nawrotowego czerniaka nosa. Przed trzecim wlewem pacjentka miała parestezję i niedotlenienie wszystkich kończyn, po czym szybko nastąpiło symetryczne osłabienie ruchowe nóg z arefleksją i obwodowym paraliżem twarzy. Pembrolizumab przerwano i podano prednizolon (2 mg na kilogram na dzień) i dożylną immunoglobulinę. Objawy neurologiczne osiągnęły szczyt w ciągu 3 tygodni i zmniejszyły się w ciągu kolejnych 2 miesięcy.
Pacjent 2 był 85-letnią kobietą z przerzutowym czerniakiem z mutacją NRAS Q61L, która była leczona sekwencyjnie czterema wstrzyknięciami ipilimumabu (3 mg na kilogram), binimetynibu, a następnie pembrolizumabu (2 mg na kilogram co 3 tygodnie). Pomiędzy szóstą a siódmą infuzją pembrolizumabu pojawiły się parestezje bólu ramion i karku, które w ciągu 12 tygodni nastąpiły bolesnymi parestezjami, osłabieniem motorycznym i arefleksją nóg. Pomimo przerwania leczenia pembrolizumabem, doustnych i dożylnych glikokortykoidów oraz wymiany osocza, nie obserwowano poprawy neurologicznej podczas 13-miesięcznej obserwacji.
Rycina 1. Rycina 1. Badania przewodzenia u pacjenta 1. Wywołane są złożone potencjały czynnościowe mięśni (CMAP) zarejestrowane z mięśnia zwodziciela pollicis brevis w dłoni po stymulacji nerwu środkowego w nadgarstku, łokciu i pachy. Zmniejszenie amplitudy między łokciem (CMAP, 6.1 mV) i pachą (CMAP, 2,7 mV) sugeruje blok przewodzenia, jeden z cech demielinizujących poliradikuloneuropatii. L1 wskazuje opóźnienie (tj. Czas pomiędzy stymulacją elektryczną a odpowiedzią mięśniową) na początku ujemnego piku CMAP, a L2 opóźnienie na końcu ujemnego piku CMAP. Odległe opóźnienie jest pokazane na linii A3, a proksymalne opóźnienia na liniach B3 i C3. A1 jest wartością podstawową, a A2 maksymalną amplitudą ujemnego piku CMAP. Tak więc amplituda odpowiedzi mięśniowej wynosi A2 minus A1, mierzona w miliwoltach.
U tych dwóch pacjentów nie odnotowano żadnego nowego zakażenia ani szczepienia, a obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego mózgu i kręgosłupa wykluczyło rakowe zapalenie opon mózgowych lub przerzuty do mózgu. Płyn mózgowo-rdzeniowy był klarowny, z podwyższonym poziomem białka (0,56 g na litr u Pacjenta i 0,74 g na litr u Pacjenta 2) i prawidłową liczbą komórek, z wyjątkiem nieznacznej pleocytozy (liczba białych krwinek, 45 na milimetr sześcienny) u Pacjenta U obu pacjentów badania przewodzenia nerwowego wykazały wieloogniskową demielinizację za pomocą bloków przewodzenia (ryc. 1). Testowanie przeciwciał anty-przeciwskórnych (przeciwko Hu, Ri, Yo, CV2 i Tr) było ujemne.1 Żaden z pacjentów nie udokumentował odpowiedzi czerniaka na pembrolizumab.
Przypadki ostrego zespołu Guillain-Barré (u pacjenta 1) i przewlekłej zapalnej demielinizacyjnej poliradikuloneuropatia2 (u Pacjenta 2) pojawiły się odpowiednio po 8 i 20 tygodniach od rozpoczęcia pembrolizumabu. Wnioskujemy, że te dwa warunki mogą być związane z pembrolizumabem, ponieważ żaden z pacjentów nie miał dowodów na przyczyny zakaźne ani udokumentowany zespół paraneoplastyczny. Polineuropatię demielinacyjną zgłaszano u dwóch pacjentów po leczeniu czerniaka z interferonem alfa lub ipilimumabem. Ponadto, jeden przypadek ostrej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej u pacjenta z czerniakiem zgłaszano krótko po rozpoczęciu wemurafenibu, chociaż niwolumab, który Ponieważ uważa się, że demielinizacyjne poliradikuloneuropatia jest wynikiem autoimmunizacji, spekulujemy, że przeciwciała blokujące PD-1 mogą wyzwalać jeden lub więcej złożonych mechanizmów odpornościowych zaangażowanych w tę chorobę.
Marie-Florence de Maleissye, MD
Guillaume Nicolas, MD, Ph.D.
Philippe Saiag, MD, Ph.D.
Université Versailles Saint-Quentin-en-Yvelines, Wersal, Francja

Formularze ujawnień dostarczone przez autorów są dostępne wraz z pełnym tekstem tego listu na stronie.
5 Referencje1. Graus F, Delattre JY, Antoine JC, i in. Zalecane kryteria diagnostyczne dla paranowotworowych zespołów neurologicznych. J Neurol Neurosurg Psychiatry 2004; 75: 1135-1140
Crossref Web of Science Medline
2 Dimachkie MM, Barohn RJ. Zespół i warianty Guillain-Barré. Neurol Clin 2013; 31: 491-510
Crossref Web of Science Medline
3. Anthoney DA, Bone I, Evans TRJ. Zapalna polineuropatia demielinizacyjna: powikłanie immunoterapii w złośliwym czerniaku. Ann Oncol 2000; 11: 1197-1200
Crossref Web of Science Medline
4. Wilgenhof S, Neyns B. Zespół Guillain-Barré
[więcej w: Implanty Stomatologiczne, stomatolog włocławek, gdynia psycholog ]
[przypisy: bobibobi gry dla dzieci, excedrin migrastop, dolmat oleśnica ]

0 thoughts on “Indukowana przez pembrolizumab poliradikuloneuropatia demielinizacyjna”