Skip to content

NALP1 w wielu chorobach autoimmunologicznych związanych z czerwienicą ad 8

3 miesiące ago

133 words

Wyniki dla fenotypu bielactwa były podobne do fenotypu choroby o rozwiniętym autoimmunizacyjnym i autozapalnym schorzeniu, z tym wyjątkiem, że związek rs12150220 z bielactwem także okazał się drugorzędny w stosunku do nierównowagi sprzężeń z rs4790797. W ten sposób wykryliśmy co najmniej dwa niezależne sygnały związane z chorobami autoimmunologicznymi i auto-zapalnymi: jedną zlokalizowaną w genie strukturalnym NALP1, znakowaną przez SNP rs6502867, i co najmniej jedną inną, zlokalizowaną w obrębie bloku sprzężenia zwrotnego 64,7 kb oznaczonego przez niesynonimowe kodowanie SNP rs12150220 (Leu155 . His) i sześć SNP regionu promotora (rs2670660, rs878329, rs7223628, rs8182352, rs4790796 i rs4790797). Istotność (P = 0,0001) modelu, który zawiera dwa SNPs, rs6502867 i rs4790797, z których każdy reprezentuje jeden z dwóch niezależnych sygnałów asocjacji, była większa niż pojedynczego SNP (P <0,001 dla każdego), i haplotypu niosących oba allele wysokiego ryzyka stanowiły największe ryzyko (iloraz szans, 2,77; p <0,001) (tabela 7 w dodatkowym dodatku).
Oceniliśmy specyficzne dla haplotypów działanie rs6502867 i rs4790797 (reprezentujących skupisko pięciu SNP z doskonałym brakiem sprzężenia) przez porównanie modeli regresji logistycznej, które obejmowały addytywne efekty obu loci, z uwzględnieniem i bez uwzględnienia fazy sprzężenia. Nie wykryliśmy efektów specyficznych dla haplotypów, co wskazuje, że nie ma znaczenia, czy dwa warianty w regionie NALP1 są cis lub trans względem siebie. Wykorzystaliśmy również modele regresji logistycznej do oceny sposobu dziedziczenia ryzyka indywidualnie związanego z rs6502867 i rs4790797. Analizy te sprzyjały modelowi addytywnemu bez efektów dominujących lub recesywnych.
Analiza niesynonimicznych wariantów kodujących NALP1
Rycina 2. Rycina 2. Dopasowanie przewidywanego prymasa Sekwencje aminokwasowe NALP1 otaczające Leu155 . Jego podstawienie (grot strzałki). Resztki w czerwieni są całkowicie zachowane wśród znanych naczelnych; ci w czerni nie są. Kreski oznaczają przerwy wprowadzone w celu maksymalizacji dopasowań sekwencji. Sekwencja NALP1 ludzi (Homo sapiens) pochodzi z ENSG00000091592 z sekwencji genomu National Center for Biotechnology Information (Build 36). Sekwencja szympansa (Pan troglodytes) pochodzi z ENSPTRG00000008637 z PanTro, wersja 2.1, baza danych. Sekwencję małpy rezus (Macaca mulatta) uzyskano poprzez ręczne przypisanie wpisu dla ENSMMUG00000030453 w bazie danych MMUL, wersja 1.0. Sekwencję buszu niemowlęcia (Otolemur garnettii) uzyskano poprzez ręczne zestawienie i przypisanie danych z rusztowań 14080 i 113389 z buszu niemowlęcia, wersja 1.0, baza danych przed wydaniem. NALP1 u krowy, psa, myszy, szczura i wiewiórki naziemnej nie ma całego segmentu końca NH4 znalezionego w białku naczelnych, a sekwencje ortologiczne NALP1 nie mogły być zidentyfikowane w żadnej innej wczesnej wersji genomowych baz danych.
Łącznie 15 SNP w regionie NALP1 przewidywało niesynonimowe substytucje aminokwasowe w białku NALP1 (Tabela 4 w dodatkowym dodatku). Te 15 SNP były zawarte w drugim zestawie 78 SNP testowanych pod kątem asocjacji z chorobą w 114 rodzinach (Figura 1C), i tylko rs12150220 (Leu155 . His) wykazały dowody na związek, zarówno z samym bielactwem oraz z autoimmunologicznym i autozapalnym choroby (p = 0,002 i p = 0,001, odpowiednio, za pomocą testu nierównowagi rodowodowej)
[przypisy: granity skwara, skręcenie stawu skokowego rehabilitacja, międzynarodowa statystyczna klasyfikacja chorób i problemów zdrowotnych ]

0 thoughts on “NALP1 w wielu chorobach autoimmunologicznych związanych z czerwienicą ad 8”

  1. [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: olej kokosowy na włosy[…]